یا رقیه

وقایع روز اول ماه ربیع الاول

دفن بدن مطهر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

لیلت المبیت

هجرت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

هجوم به خانۀ وحی

مسمومیت امام عسکری علیه السلام

وقایع روز سوّم ماه ربیع الاول:

تخریب کعبه توسط یزید

روز پنجم ماه ربیع الاول:

وفات حضرت سکینه سلام الله علیها

روز هشتم ماه ربیع الاول:

شهادت امام عسگری علیه السلام

روز نهم ماه ربیع الاول

آغازامامت حضرت ولی عصرعلیه السلام

کشته شدن عمر بن خطاب

کشته شدن عمر بن سعد

وقایع روز دهم ماه ربیع الاول:

ازدواج پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم با حضرت خدیجه

مرگ داود بن علی حاکم ظالم مدینه

مرگ مالک بن انس

اولین روز خلافت غاصبانه معاویه

وقایع روز دوازدهم ماه ربیع الاول:

افزوده شدن تعداد رکعات نماز

ورود پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به مدینه

مرگ معتصم عباسی

مرگ احمد بن حنبل

روز چهاردهم ماه ربیع الاول:

مرگ یزید بن معاویه

مرگ موسی خلیفه عباسی

روز هفدهم ماه ربیع الاول :

ولادت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم

ولادت امام صادق علیه السلام

روز بیست ودوّم ماه ربیع الاول:

جنگ بنی النضیر

روز بیست و سوم ماه ربیع الاول:

ورود حضرت معصومه سلام الله علیها به قم

روز بیست و پنجم ماه ربیع الاول:

جنگ دومه الجندل

صلح امام حسن علیه السلام

منبع:portal.anhar.ir

مولای متقیان حضرت عَلى عَلَيهِ السلام :

اِنَّ الانسانَ اِذا كانَ فِى الصَلوةِ فَانَّ جَسدَهُ وَ ثِيابَهُ وَ كُلُّ شَيى حَولَهُ يُسبِّح .

هنگامى كه انسان در حال نماز است ، اندام و جامه او و همه آنچه در پيرامون اوست تسبيح مى گويند.

همانطور که خود آدم باید در نماز باحال باشد ، لباسهایش و هر آنچه دور و اطرافش است باید باحال باشد .

خب ، بعد از این برای نماز حالی بدست آور و لباس خوبی بپوش و جای خوبی را برای آن انتخاب کن .

آنوقت قطعاً پرواز خواهی کرد، بله نماز معراج مؤمن است.

منبع:(علل ‏الشرايع، ج 1، ص 237)

برخی بر این باورند که دوران کنونی عصر علم و دانش است که جامعه ی ایده آل با استعانت از قوه ی خرد بشری محقق گشته و هیچ خطری بشر را تهدید نمی کند. به اعتقاد ایشان خطر اصلی برای بشر ، جهالت و نادانی است ؛ زیرا موجبات نیستی آدمیان را فراهم آورده و تعادل و توازن را بر هم می زند ، ولی امروزه که فضای جهان به نور علم روشن گشته است ، هیچ خطری جامعه ی بشری را تهدید نمی کند و در نتیجه ظهور یک منجی نیز برای رهایی بشر از تهدید ها ضرورتی ندارد.
اما حقیقت آن است که منشأ انحرافات بشر تنها نادانی نیست ، بلکه انحرافات آدمی بیشتر از ناحیه ی غرایز وتمایل های مهار نشده همانند غضب ، شهوت ، افزون طلبی ، جاه طلبی ، نفس پرستی و … است. حتی این انحرافات می توانند علم و دانش را به خدمت گرفته و بشر را به ورطه ی نابودی بکشانند. چنان که در عصر حاضر ، مشاهده می شود، غرایز بشری به یک درجه ی عالی رسیده و بسی دیوانه وار تر از سابق گشته اند و حتی علم و فن ، ابزار آلات دست غرایز شده اند و بشریت ، آن ها را همچون ابزاری برای هدف های خویش استفاده می کند. بنابراین پیشرفت های علمی کوچکترین تأثیری در کاهش این غرایز نداشته و نتوانسته اند هدف های مادی و دنیوی و حیوانی بشر را تغییر داده و ارزش های متعالی را در نظر آنها متجلی سازند.
با این اوصاف ، این سخن که هیچ خطری بشر را تهدید نمی کند و انسان به نهایت رشد خویش رسیده و نیازی به ظهور منجی نیست ، سخنی ناسنجیده و مردود است و بایسته است که وعده ی الهی در ظهور منجی محقق شود و بشر را از بحران های اخلاقی ، اجتماعی و …برهاند؛ بنابراین تبیین برخی از ادله ی ظهور منجی ضروری می نماید.

1. پاسخ به نیاز فطری بشر

بی تردید در نهاد ادمی بذر یک سلسله بینش ها و گرایش ها نهفته است که باید با پرورش یافتن به مرحله ی کمال نهایی سوق داده شوند؛ بنابراین او نه همچون یک ظرف خالی محض است که از بیرون و تحت تأثیر عوامل خارجی پر شود و نه مانند یک ماده ی صنعتی ساخته می شود.

یکی از مهم ترین گرایش های فطری انسان ، عدالت طلبی و کمال خواهی است که آدمیان در تاریخ به طور تمام و کمال از نایل شدن به تعالی و عدالت محروم مانده اند و از این رو عوامل غریزی و فطری گرایش به حقیقت و شناخت جامعه ، چنان که باید ، به عنوان مکانیزم و محرکی سبب شده است همواره جدال های بسیاری بین حق و باطل صورت گرفته و بشریت در جهت نایل شدن به حق خویش ، قربانیان بی شماری را تقدیم کرده و دشواری های بسیاری پیش روی او قرار گیرند. در این راستا اقدامات پیامبران نیز که جامعه را حرکت داده اند در جهت فطرت بوده است . با عنایت به آموزه های وحیانی ، حکم فطرت در نهایت تخلف ناپذیر است و انسان پس از یک سلسله چپ وراست رفتن ها و تجربه ها راه خویش را می یابد و به ضرورت ناموس خلقت ، روزی با ظهور منجی به کمال نهایی خویش خواهد رسید.

صفحات: 1· 2